ตอบ

Warning: this topic has not been posted in for at least 500 days.
Unless you're sure you want to reply, please consider starting a new topic.
ชื่อ:
อีเมล์:
หัวข้อ:
ไอค่อนข้อความ:

ตัวหนา ตัวเอียง ตัวขีดเส้นใต้ ตัวมีขีดกลาง | จัดย่อหน้าอิสระ จัดย่อหน้าชิดซ้าย จัดย่อหน้ากึ่งกลาง จัดย่อหน้าชิดขวา
ใส่แฟลช ใส่รูป ใส่ไฮเปอร์ลิ้งค์ ใส่อีเมล์ ใส่ลิ้งค์ FTP | ตัวเรืองแสง ตัวมีเงา ตัวอักษรวิ่ง | ตัวยก ตัวห้อย ตัวพิมพ์ดีด | ใส่ตาราง ใส่โค้ด ใส่การอ้างถึงคำพูด | Insert Unordered List Insert Ordered List เส้นขวาง Insert Progress Bar | Remove Formatting Toggle View
Verification:
ระหว่างความดีกับความไม่ดี เราจะเลือกทำสิ่งใดจึงจะสามารถบรรลุธรรมได้จริง ( เลือกตอบแค่ ความดี กับ ความไม่ดี ครับผม):
คนที่มีจิตใจอ่อนโยนส่วนใหญ่มัก คิดถึงสิ่งใดก่อนเสมอ  ( เลือกตอบแค่ ตัวเอง กับ คนอื่น ครับผม ):
คุณเชื่อในศรัทธาของความดีไหมครับ ( เลือกตอบแค่ เชื่อ กับ ไม่เชื่อ ครับผม):
คิดว่าความดีทำยากไหม( เลือกตอบแค่ ยาก กับ ไม่ยาก ครับผม):
ชีวิตบางครั้งก็เหมือนเหรียญสองด้านใช่หรือไม่ครับบางครั้งก็หัวบางครั้งก็ก้อย( เลือกตอบแค่ ใช่ กับไม่ใช่ครับผม):
เว็บใต้ร่มธรรมเป็นเว็บเล็กๆแนวธรรมะในจิตใช่หรือไม่ ( เลือกตอบแค่ ใช่ กับ ไม่ใช่ ครับผม):
^^ ขอความกรุณาพิมพ์คำว่า ความดีนำทาง:
เปล่งวาจาว่าสาธุ เป็นการอนุโมทนาต่อพระสงฆ์ที่วัด หรือมีใครทำบุญแล้วมาบอกให้ทราบ ทราบแล้วยกมือขึ้น (สาธุ) กรุณาพิมพ์คำนี้ครับ  สาธุ:
เว็บใต้ร่มธรรมเป็นเว็บเล็กๆในโลกออนไลน์ใช่หรือไม่ ( เลือกตอบแค่ ใช่ กับ ไม่ใช่ ครับผม):
โดยปกติชน นิ้วมือของคนเรา มีกี่นิ้ว (ตอบเป็นภาษาไทยครับ):
วัฒนธรรมไทยเมื่อเห็นผู้ใหญ่ท่านจะทำความเคารพ ด้วยการไหว้ท่านก่อนเสมอใช่หรือไม่:
ใต้ร่มธรรม เป็น แค่เว็บไซต์และจินตนาการทางจิต การทำดี สำคัญที่ใจเรา เริ่มความดีที่ใจเราก่อนเสมอ พิมพ์คำว่า "เริ่มความดีที่ใจเราก่อนเสมอ":
เมื่อให้ท่านเลือก ระหว่าง (หนังสือเก่าๆเล่มหนึ่งที่เรารัก) กับ (มิตรแท้ที่รักเรา) คุณจะะเลือก:
บุคคลที่ไปหลายๆเว็บไซต์ โดยที่สวมบทบาทเป็นหลายๆคน โดยที่ไม่รู้ว่า แท้จริงใจเราต้องการอะไร เพื่อน หรือ ชัยชนะ:
กล่าวคำดังนี้  "ขอโทษนะ":
ระหว่าง (ผู้ที่เรียนรู้ธรรมะเพื่อเอาชนะผู้อื่น) กับ (ผู้ที่เรียนรู้ธรรมะเพื่อเอาชนะตัวเอง)  ท่านจะเลือกเป็น:
กล่าวคำดังนี้  "ขออโหสิกรรม":
หากมีคน บอกว่า เราไม่ดีเราเลว แต่ใจเรารู้ว่าไม่เป็นเช่นนั้น เราจะใช้วิธีใดจัดการกับเรื่องนี้  (โต้เถียงให้แรงกว่าที่เค้าว่ามา) หรือ (เวลาจะเป็นเครื่องพิสูจน์ความดีของเราเองไม่ต้องทำอะไร):
ในโลกออนไลน์หรือโลกแห่งจิต ไม่มีใครทำอะไรเราได้ นอกเสียไปจาก (คนพาล) หรือ (ใจของเราเอง):
รู้สึกระอายใจไหมที่เราทำร้ายคนอื่นด้วยวาจาหรือสำนวนที่ไม่สุภาพ โดยที่คนคนนั้นเค้าเคยเป็นผู้มีพระคุณต่อเรามา (ไม่ละอายใจ)หรือ(ละอายใจ):

shortcuts: กด alt+s เพื่อตั้งกระทู้ หรือ alt+p แสดงตัวอย่าง


สรุปหัวข้อ

ข้อความโดย: มดเอ๊กซ
« เมื่อ: กันยายน 29, 2016, 08:56:18 pm »



เมื่อเทวดามาทวงของจากหลวงปู่จาม มหาปุญโญ คราวออกธุดงค์กับหลวงปู่ชอบ ฐานสโม



หลวงปู่จาม มหาปุญโญเล่าว่า  ได้ออกเดินธุดงค์ไปกับท่านอาจารย์ชอบ ฐานสโม ทางอำเภอสะเมิง จังหวัดเชียงใหม่ ท่านอาจารย์ชอบ ฐานสโม ชอบพาไปพักอยู่บ้านหาดเสี้ยว โยมเขาพาไปให้อยู่ในถ้ำเขาเรียกว่า “ ถ้ำเสือนอน ” เพราะเสือมันมานอนอยู่ประจำ อยู่ถ้ำเสือนอน บ้านหาดเสี้ยว ได้หลายวันแล้ว ช่วงตอนกลางวันก็ไปเดินเล่นตามซากปรักหักพังของซากเจดีย์ แนวเขตกำแพง เลยไปปะเห็นพระหัตถ์เบื้องขวาขององค์พระพุทธรูปเป็นทองสำริด ขนาดโดยรวมแล้วใหญ่กว่ามือของมนุษย์เรายุคเดี๋ยวนี้ขนาด ๒ เท่า เห็นจะได้จึงได้เก็บมาล้างทำความสะอาด เอาผ้าเช็ดให้แห้ง แล้วก็กราบไหว้บูชา นึกในใจต้องการอยากบูรณะทำองค์พระพุทธรูปขึ้นมาใหม่ แล้วเอาพระหัตถ์นี้สวมเข้าประกอบไว้ เอาไปให้ท่านอาจารย์ชอบ ฐานสโม ดู ท่านก็ไม่ว่าอะไร มีแต่ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่พลิกดูไปมาอยู่



สอง-สามวันแรกไม่มีอะไร พอคืนวันที่ ๔ เทวดามาบอกว่าให้เอาไปคืนว่า... “ท่านอาจารย์ขอให้เอาพระหัตถ์ขององค์พระปฏิมาเจ้าไปส่งคืน เพราะเป็นสมบัติของพวกผม” แต่หลวงปู่จาม ก็ไม่ว่าอะไร ทำเฉยอยู่ว่า พวกเทวดาภูมมาเทวดาหมู่นี้เขาจะทำอย่างไรต่อไป วันต่อมาก็มาบอกอย่างเก่า มาบอกอยู่อย่างนั้น ๓ วัน วันที่ ๔ จึงได้บอกเขาว่า...“อาตมาไม่เอาไปหรอก ถือเอานี่ก็ว่าจะเอามากราบไหว้บูชาเท่านั้น ที่ว่าจะสร้างหล่อองค์พระพุทธรูปนั้นคงทำไม่ได้หรอก พรุ่งนี้จะเอาไปคืนให้สูเจ้าทั้งหลาย แม้แต่สมบัติมากมายกว่านี้อาตมายังไม่ต้องการ”

วันรุ่งขึ้นฉันจังหันแล้วจึงได้เอาไปคืนไว้ที่เก่า แต่ก็ทำความสะอาดปัดกวาดใบไม้แห้งบริเวณนั้น หาเก็บเอาก้อนดินกี่ มาก่อเป็นกองให้สูงจากดินแล้วเอาพระหัตถ์ของพระพุทธรูปนั้นวางไว้ข้างบน กราบไหว้แล้วก็นั่งภาวนาเดินจงกรมอยู่บริเวณนั้นจนใกล้ค่ำจึงกลับที่พัก



ท่านอาจารย์ชอบ ฐานสโม บอกว่า...“ เหตุที่เทวดาหวงนั้นเป็นเพราะว่าคนผู้หล่อสร้างมาแต่ก่อนนั้นได้อธิฐานจิตเอาไว้ว่าให้เป็นสมบัติของวัดนี้แผ่นดินแถบนี้ การจะนำไปที่อื่นไม่สมควร ”

ถามชาวบ้านเขาก็ว่า... “พวกพ่อค้าไม้ขนย้ายเอาลงไปตัวเวียงแล้ว เอาขึ้นรถไฟลงไปกรุงเทพฯ พวกฝรั่งอังกฤษเขารับซื้อ พระทองในวัดเก่านี้จึงหมดไป”

ก็คงจะจริงอย่างเขาว่าพระหัตถ์พระนี้มิได้หลุดออกมาเองแต่เป็นรอยถูกตัด  อย่าไปถามหา บุญ บาป กับพวกคนพาล คนทำร้ายพระศาสนาเหล่านี้เลย  แต่การปฏิบัติภาวนาอยู่วัดร้างนี้ดีมาก พอใกล้เข้าพรรษาจึงได้พากันลงมา

ท่านอาจารย์ชอบ ฐานสโม อยู่จำพรรษากับพวกยางผาแด่น

หลวงปู่จามได้กราบลาท่านอาจารย์ชอบ ฐานสโมแล้วลงมาอยู่เจดีย์หลวง ตัวเวียงเชียงใหม่

“ท่านอาจารย์ผมเป็นคนบ้านทุ่งบ้านนา มาอยู่บ้านป่าทึบ อากาศอับชื้นอย่างนี้ คงต้องเป็นไข้แน่เลย จึงขอโอกาสท่านอาจารย์จะลงไปอยู่เจดีย์หลวง เพราะท่านพระครูฯได้นิมนต์ไว้ว่าให้อยู่เทศน์ธรรมให้ศรัทธาเขาฟัง ”

ท่านอาจารย์ชอบ ฐานสโม จีงบอกว่า “ อือ ไปเต๊อะ ”...

 

ที่มา : ธรรมะประวัติองค์หลวงปู่จาม มหาปุญโญ ผู้มากมีบุญ วัดป่าวิเวกวัฒนาราม ตอนที่ ๕๙

(วัดป่าบ้านห้วยทราย) บ้านห้วยทราย ต.คำชะอี อ.คำชะอี จ.มุกดาหาร ๑๔ กันยายน ๒๕๕๙

จาก http://panyayan.tnews.co.th/contents/204702/