ข้อความโดย: ฐิตา
« เมื่อ: พฤศจิกายน 25, 2013, 04:16:16 pm »
"ผมเคยอ่านงานของท่านทะไลลามะ
ท่านบอกว่าท่านก็ร้องไห้บ่อยๆ เวลาคนทิเบต
มาเล่าเรื่องความทุกข์ยากในคุกเมืองจีน
ท่านฟังแล้ว ท่านก็ร้องไห้
นี่ท่านเป็นถึงพระโพธิสัตว์ ท่านยังร้องห่มร้องไห้ได้
แล้วพอมีเรื่องไหนขำ ท่านก็หัวเราะต่อ
แล้วเราเป็นใครถึงจะมีอารมณ์บ้างไม่ได้
ผมคิดว่า เราเป็นส่วนหนึ่งของ
ความเคลื่อนไหวในจักรวาล
จะหัวเราะร้องไห้ไปกับจักรวาลด้วย
คงไม่เป็นไร
แต่ต้องรู้ตัวว่ามันเป็นปรากฏการณ์ชั่วคราว
มันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องไปยึดว่า เมื่อวานร้องไห้ซึ้งเป็นบ้า
วันนี้จะหาเรื่องร้องต่อ อันนี้ถือว่าเริ่มเสพติดแล้ว
คือบางคนชอบซาบซึ้งนะ วันๆ เดินหาเรื่องซาบซึ้งตรึงใจ
พอหาเรื่องซาบซึ้งไม่ได้ก็ผิดหวัง ร้องไห้อีก...
มันจะไปกันใหญ่ สรุปคือมีอารมณ์ได้
ที่สำคัญ คือ อย่ายึดติดเท่านั้นเอง
เมื่อเรารู้ทันอารมณ์ตัวเอง ต่อไปมันจะนิ่งขึ้นเรื่อยๆ"
จากหนังสือ วิถีคนนอก
เสกสรรค์ ประเสริฐกุล / สำนักพิมพ์สามัญชน
F/B >>> สิ่งเล็กๆ ที่เรียกว่ามด ได้แชร์รูปภาพ
ของ New Heart New World - โลกเปลี่ยนไป เมื่อใจเปลี่ยนแปลง
