ใต้ร่มธรรม

แสงธรรมนำใจ => หยาดฝนแห่งธรรม => ข้อความที่เริ่มโดย: होशདངພວན2017 ที่ กันยายน 10, 2010, 08:29:35 pm

หัวข้อ: ยามป่วยไข้
เริ่มหัวข้อโดย: होशདངພວན2017 ที่ กันยายน 10, 2010, 08:29:35 pm
(https://www.mediafire.com/convkey/5293/f8j8hf9ba2yxeyv6g.jpg)

(http://imgs-info.ru/2019/08/08/IMG_000000920190805.jpg)

(http://imgs-info.ru/2019/08/08/DSC_10055.jpg)


(https://i.imgur.com/IzlGdkm.gif)

http://youtu.be/2v0jxpN-PBE


(https://i.imgur.com/IzlGdkm.gif)

เมื่อเราป่วยเราเจ็บจงพิจารณาจิต กำหนดไปที่ความเจ็บไข้ไม่สบาย พิจารณามองความทุกข์ที่เกิดจากการเจ็บป่วย ร่างกายเจ็บป่วย เราป่วยตามร่างกาย ป่วยตามร่างกายได้อย่างไรเพราะเราไปตามมัน ทุกข์ว่าความเจ็บหนอ ความป่วยหนอ นำมาซึ่งความทรมาน ยิ่งทุกข์กายอยู่แล้ว ทุกข์ใจเพิ่มมากขึ้นไปอีกเราพิจารณาสังขารของเราแล้วเห็นแจ้งว่า อันร่างกายนั้นก็มิอาจเอาแน่เอานอนได้ มันปกติได้ มันเจ็บป่วยได้ อะไรมันก็เกิดขึ้นได้ ไม่ใช่สิ่งที่ควรจะยึดถือ จับต้อง มันเป็นของไม่เที่ยง เมื่อเราปวดปวดมาก ๆ เราจงมองดูความเจ็บปวด ความเจ็บปวดที่

ประสาทเรารับรู้แปลเป็นความทุกข์ใจ ไม่สบายใจ ทำไมหนอ ถึงจะหายทุกข์ หายเจ็บเสียที ทรมาน นอนร้องครวญครางอยู่อย่างนั้น ยิ่งร้องมากก็ทุกข์มาก ยิ่งร้องมากก็เจ็บปวดมาก มันไม่เที่ยงมันเอาแน่เอานอนไม่ได้ ให้คิดเสียอย่างนี้ร่างกายเจ็บ ให้เรารับรู้ว่าเจ็บ ให้รับรู้แค่นั้น ไม่ต้องไปนึกต่อ ไม่ต้องไปคิดแทนมันว่าเจ็บหนอ ทุกข์จริง ๆ ร่างกายเจ็บมันเป็นของธรรมดาเราห้ามมันไม่ได้ แต่ความทุกข์มันเป็นสิ่งที่เราสร้างขึ้น สร้างขึ้นว่าทุกข์เป็นอย่างนี้ อุปโหลกว่าทุกข์มันทำให้เราทรมาน แต่แท้ที่จริงแล้ว เรากำลังเสพติดความทุกข์ตัวเราเองต่างหากที่เป็นคนสั่งให้

ตนเองทุกข์ทรมาน ร่างกายมันเจ็บก็เป็นเรื่องของมันที่เจ็บ ไม่ได้แยกกับความรู้สึกทุกข์ รู้สึกเจ็บก็คือรู้สึกเจ็บรู้สึกทุกข์นี่เราสร้างขึ้นมาเอง มันกำหนดได้ มันเป็นสิ่งที่เราปรุงเราสร้างขึ้น ร่างกายเจ็บ มันบอกว่าเราเจ็บอันนี้มันเป็นธรรมชาติ เราห้ามมันไม่ได้พอรู้ว่าร่างกายเจ็บป่วย ก็ขอให้แค่รับรู้ อย่าไปปรุงเพิ่มว่ามันคือความทุกข์ ว่าเรากำลังทรมาน ของแบบนี้มันจะทำงานประสานกันเร็วมาก ต้องมีสติ สติต้องดี กำลังสมาธิต้องเฉียบนะ จะจับได้ จะมองเห็นขั้นตอนมันได้เป็นภาพช้า ๆ เลย พอเห็นขั้นตอนมันได้ ก็จะรู้เท่าทันมันได้ ทีนี้พอ รู้เท่าทันแล้ว ทุกข์มันก็ไม่เกิดแล้ว เห็นมั้ย มันดับไปแล้วมันไม่เกิด เห็นมั้ย นี่มันไม่มี เราสร้างขึ้น เราสั่ง เราบังคับมันได้ มันไม่เหมือนร่างกายที่เจ็บป่วยนะ อันนั้นเราห้ามมันไม่ได้ แต่เราห้ามความทุกข์ที่เกิดจากความเจ็บป่วยได้ หยุดมันได้ พอหยุดมันได้ เรา

ก็จะไม่ทรมาน เราจะรู้แค่ว่าเรากำลังเจ็บ มันไม่มีความทุกข์เลยเห็นมั้ย นี่แหละคือพุทธศาสตร์ พุทธศาสตร์ก็คือวิทยาศาสตร์ขั้นสูง มันพิสูจน์ได้ มันมีอยู่จริงทดลองดูได้ ไม่ใช่ไสยศาสตร์นะไม่ใช่งมงายไม่ได้เกี่ยวกับความเชื่อเหลวไหล แต่มันทำได้ยาก น้อยคนจะอดทนทำได้ รู้แล้วก็ต้องฝึก หมั่นลับสติให้คม ใช้กำลังสมาธิลับ ต้องพยายามทำให้เป็นประจำ มันไม่ใช่ของยาก แค่ไม่ยอมเอาใจใส่มันเท่านั้นเอง คนเจ็บนี้สำคัญต้องสอน สอนให้รู้เมื่อพวกเขารู้จะเป็นประโยชน์ เป็นประโยชน์มากเลย

(https://i.imgur.com/IzlGdkm.gif)

(https://www.4shared.com/img/nODwf4NPee/s25/16664086620/TCM_0000000000163368300) (https://www.4shared.com/photo/nODwf4NPee/TCM_0000000000163368300.html)

(https://www.4shared.com/img/A4e_SpHIee/s25/16685d8fff8/SCSF_00000036566620181018) (https://www.4shared.com/photo/A4e_SpHIee/SCSF_00000036566620181018.html)

(https://a.lnwpic.com/y30tx8.jpg)

(https://a.lnwpic.com/kovpwo.jpg)

(https://a.lnwpic.com/10k024.jpg)

(http://imgs-info.ru/2019/08/08/Postjung-00000085.jpg) (http://imgs.info/i/v0srl)
หัวข้อ: Re: ยามป่วยไข้
เริ่มหัวข้อโดย: แก้วจ๋าหน้าร้อน ที่ กันยายน 10, 2010, 09:33:36 pm
^^ อนุโมทนาครับพี่ปู  :13:
หัวข้อ: Re: ยามป่วยไข้
เริ่มหัวข้อโดย: สายลมที่หวังดี ที่ กันยายน 10, 2010, 09:41:04 pm
อนุโมทนาค่ะ :45:
เคยเป็นนะค่ะ เวลารู้สึกไม่สบายก็ยังไปทำงาน
เจองานยุ่งๆ มากๆ จิตมุ่งอยู่แต่กับงานเลยลืมสังขารตัวเองไป
บางครั้งก็หายปวดหัว ตัวร้อนไปเอง
บางครั้งก็นั่งแป๊ก หลังเสร็จงานเพราะนึกได้ว่าเราป่วยอยู่ :15:
ขอบคุณนะค่ีะคุณปู :45: