(http://www.numtan.com/story_2/picupreply/119-3-1091282248.jpg)
“ความในใจของสิทธัตถะ”
สาคร ชิตังกรณ์ : รจนา
๐ ใจใครในโลกรู้ ลึกตาม
ใจสิทธัตถะยาม เจ็บบ้าง
ใจหญิงแม่งดงาม ยโสธ- ราเอย
ใจสิทธัตถะใช่ร้าง รักแล้วเลือนหาย
๐ สายใยมิใช่แล้ง โรยรา
สายรักคือเสน่หา เอ่อล้น
สายใจเปี่ยมเมตตา สนิทแนบ
สายบ่วงยังมิพ้น ผูกร้อยกายา
๐ น้ำตาสองเนตรน้อย รินไหล
น้ำเลือดเดือดคลั่งใน อกบ้า
น้ำคำแม่ปักใจ พี่เจ็บ
น้ำทั่วสามภพฟ้า เปรียบได้ฤๅไฉน
๐ เข้าใจพี่เถิดน้อง ยโสธรา
จำจากใช่จะลา ลับแล้ว
พร่ำกอดจูบเจ้ารา- หุลพ่อ
ฝากแม่ชายาแก้ว ชุบเลี้ยงเดียวดาย
๐ อย่าอายเลยนะเจ้า จอมใจ
ชนหมิ่นก็หมิ่นไป ชั่วครั้ง
นินทาอาจดุจไฟ ลามทุ่ง
เชื้อหมดเพลิงหยุดยั้ง ดับสิ้นคำคน
๐ ใจหนึ่งทนตัดแล้ว ความหลัง
ใจหนึ่งถูกฉุดดัง สะกดไว้
ใจหนึ่งคะนึงหวัง ดับทุกข์
ตาย เกิด แก่ เจ็บ ไข้ ไป่ข้ามสงสาร
๐ วิญญาณสามโลกร้อง ครวญคราง
สรรพสัตว์บ่เห็นทาง ทุกข์สิ้น
วัฏจักรดักหลุมพราง ชีวิต
ตกก็มิอาจดิ้น หลุดเวิ้งเวรกรรม
๐ จำใจจำจากน้อง แรมรอน
จำจากสู่ดงดอน ป่ากว้าง
จำพรากนิวาสนอน กลางเถื่อน
จำนิราศลาร้าง สลัดทิ้งโลกีย์
๐ โลกีย์ชีวิตล้วน ติดหลง
ฟากภพใครพลัดลง ว่ายพ้น
ฝั่งแห่งนฤพานคง รอพี่
สิทธัตถะดั้นด้น อาจค้นพบธรรม
๐ น้องช้ำพี่ก็ช้ำ ปานกัน
น้องทุกข์ พี่ทุกข์พัน ผูกร้อย
รอพี่เถิดสักวัน จักกลับ
ข่มหยาดน้ำตาย้อย อาบแก้มเกินฝืน
๐ คืนมาพร้อมสุขพร้อม ทิพย์ธรรม
พาสัตว์ข้ามฝั่งกรรม หลุดพ้น
ถึงตายพี่จักบำ- เพ็ญชอบ
พลีชีพเพื่อจักค้น อมตะแท้นิพพาน
(http://farm5.static.flickr.com/4010/4615340039_8be6ff861d.jpg)
http://www.sookjai.com/index.php?topic=2476.0